Discoliek

Fuiven is een leuk gebeuren.
Eerst worden mijn handen koud, daarna blauw.
Ik zal wel niemand leren kennen, niemand zal mij begeleiden.

Fuiven is een heel klein beetje doodgaan:
dansen uit verveling, roken als de pest.
Sociaal zijn kent zijn schuine kanten.

En ik, mijn zwevend lijk:
ik zal voorbeeldig neuken, als eerste uit de rij versierd.
Ik zal mezelf lekker berijden - tot ik er van hou.

Ja, fuiven, het gaat mij af.
Helaas, het wordt zo slecht betaald,
ik krijg zo weinig punten.

(19.11.96)

|||||