Over de kloof tussen inzicht en leven

Freud eindelijk begrepen,
eindelijk gerangschikt naast de groten van de taal.

In taal van tin gegoten, met toenemende kracht, in afnemend belang.
De taal is begrepen, de ruimte als beeld veroverd.

Maar wat ontbreekt in de lectuur:
het verlangen naar de toekomst, de stof die dit uur tastbaar maakt.

(13.09.95)

|||||