Uit de mode

Ik ben een volbloed proletariër.
Naar het schijnt besta ik niet meer.
Mijn bloed is dan ook verdund.

Soms, roep ik het terug, mijn bloed,
en dan schreeuw ik, dan schreeuw ik mijn bloed terug.
Maar dan word ik behandeld - dan heb ik weer vergeefs geschreeuwd.

Het is ook niet altijd gemakkelijk.
Proletariër zijn is een roeping.
Want er zijn woorden die staan, voor wat ze nu nog niet betekenen.

(17.02.97)

|||||