Uitweg

Waar de schaduw ontbreekt, moet de zon hersteld worden.
Waar de eb zich terugtrekt, moet de vloed worden uitgelokt.

Hier, waar de dagen verschijnen, de dromen verbleken.
Hier, waar de dageraad vergaat in de onlust van een dag -

hier zullen wij elkaar de hand reiken.  Hier zullen wij voor elkaar bestaan,
gescheiden door die leegte, verenigd door die band.  Hier, zullen wij zelfs de angst verblinden.

We zullen elkaar nooit bereiken, we zullen elkaar nooit vermijden.
Maar in slapeloze nachten, vergeten.  Dat ook het genot maar een schaduw was.

De tijd, hij bestaat pas, als je vergeet wat je niet kon onthouden.
Het geheugen, het bestaat pas, als je vergeet dat alles herinnerd wordt.

Kom nu, en vergeet dat ik jou aanraakte.

(17.04.97)

|||||