Van dromen en werelden

Ik ben niet dood.
Ik word wakker.
En mijn handen zijn open.
En mijn dromen staan klaar.

Wat is het dan dat mij doortrekt,
dat mij met ademnood verfrist?

Zoveel registers, die ik aarzelend verken.
Zoveel verdriet, dat ik rillend moet verlaten.
Het afscheid van verloren werelden.
Het geheime mechanisme van een radde tong.

Dag dromen in mijn zaad.
Dag wereld zonder dromen.

(18.05.96)

|||||