Voetstuk

Zo zeker ben ik van mijn taal,
zo groot is mijn geloof in woorden:
nu vergaat het minste woord.

Niet aangeraakt, niet uitgedanst:
ik verlang naar je huid,
en de tong van je handen.

Geen handen die jou bereiken,
geen lippen die jou liefde prevelen:
slechts ogen die jou aanstaren, verward.

Mijn geduld bereikt de ogen van een vaas.

(18.03.96)

|||||