Doodsverlangen

Ik verlang naar de dood
als naar mijn eigen schaduw.
Nooit had ik een spiegelbeeld,
en daarom wil ik niet meer zijn.

Alleen als ik niemand ben,
zal ik iemand zijn, misschien.
Want nooit, nooit ben ik voor mezelf,
iemand voor mezelf geweest…

En als ik mezelf afvraag, waarom?  In Godsnaam, waarom?
(Want alleen op zo'n moment van vertwijfeling komt God er bij te pas.)
Dan denk ik…
...ik ben het antwoord vergeten.

Want ergens, ergens in mezelf,
hoor ik de echo van mezelf, mezelf zoals ik nooit geweest ben…
En daarom, alleen daarom,
vlucht ik voor mijn schaduw, als voor mijn eigen dood…

('94)

|||||