Doorbraak

heilige trut die ik doorader
keurslijf van mijn wildste dromen
ik snij mij aan je glazen adem
sta voor een slot van tastbaar vuur
ik wacht en wil niet dat jij wacht
tot ik verbleek, verstijf en scheur
het lemmet breek de adem stokt
ik ben het vuil der aarde
in een kruiwagen voert mijn vader mij
naar de dichtstbijziende pastoor
een zenuwzieke kakkerlak
een pillendokter bijdehand
ik huil mijn woede in de kerk
en wacht wordt het nog eens oorlog
nu sla ik met een pen van goud
naar de vliegen in mijn maag
mijn darmen zijn met roet bezaaid
met as en kalk dooraderd
ik leef op het graf van mijn dode ouders
die ik vier en besteel bedrieg met heilige leugens
ik zink uit de put waarin ik groeide
in mij bloeien spinnen met zakken van licht
ik blaas naar de wolken met zoetzure lippen
ik zucht en wacht tot ik de hemel ben
de hemel voel als mijn nooit aanwezig lief
mijn lief dat ik verbrijzel met goudbeslijkte klompen
ik klop in haar hart tot ik de zee hoor ruisen
van weerwolven en zeemeerminnen
clowns en Peter Pan
ik huil op haar borst
als huil ik op de schouders van mijn vader
die nooit weent
moeder waarom leef ik in een aarde
die voortdurend opensplijt