Drenkeling

als lullige engel zweef ik boven jou
al voel ik je baarmoedermond, je tanden
mond en mondpapillen je lippen bijtend snikkend
snakkend klaarkomkreetjes voel ik
duizelingwekkende vragen die afvuren
naar mijn maag als een spiraal
met echo's in elke vezel van mijn lijf
voel ik je bekken kolken koken
laat ik me wiegen als een plank
als wrakhout en aangespoelde schelpjes
ik wil mijn leven nu zoals het is
met jou delen in honderdvoud
jij bent mijn anker schip en haven
barensweeën van de zee ik bemin jou
alle gaven die ik heb geef ik aan jou mee
ik ben voor jou een zot een dwaas
doldronken moegelezen afgeleefd
een wonder dolgedraaid mysterie
maar kracht ook en verlangen
verlangen om toch één te zijn
met al je grove grollen

('94)

|||||