Hondziek

de nacht valt
op de gekartelde muren

ik blaf tegen de tralies
en graaf een tunnel
naar schemerlicht en lampen

ik drijf op thermische blauwe rook
naar het haardvuur in de iglo
waaraan ik mij verbrand
met vlijmscherp ijs dat elke muil doorboort

morgen zijn de tralies weg
en loop ik op de kussens van een kat
op een waterbed als heerweg
langs de parklanen van vroeger naar overmorgen
met de tralies in mijn zak en de nacht als een wervelstorm

('94)

|||||