Licht ontredderd

tussen huis en altaar
ben ik geradbraakt
beslodderd en bewroet
met muizenveren
versteend tot bloed
van zwart kristal
vergruizeld in een koor
van wormen van engelen
met kerstboomhaar
van adders in de nacht
die mijn bot mijn knoken
met tonnen van arduin
beduimeld en vergrendeld
hebben en houden
in een greep van wurgend slijm
verkouden
bodemloos en blind
veraderd in mijn knoken
verankerd in gif van gloeiende kolen
die sissen als het licht uitgaat,
en ik mijn bed niet vind,
mama, papa en de sterren
dichtgevouwen wenend
in het wijvat van mijn hoofd
de kelk van mijn verleden

(17.12.94)

|||||