Moeder…

ik beschuldig jou van hoogverraad
verraad van vlees en bloed
je hebt mij bedrogen - je hebt het nooit beseft
je hebt mij bedrogen - ik heb het nooit geloofd
je hebt mij bedrogen, verguisd en vernederd
je hebt mij verloochend, gehaat en verwaarloosd
en al die tijd, al die tijd
heel mijn jonge leven lang
heb je gezegd
en mij altijd maar opnieuw gezegd,
mij altijd maar opnieuw verzekerd
dat je van mij houdt,
dat je houdt
van mij alleen

en alleen nu, nu ik oud genoeg ben,
nu ik jou verneder, bedrieg, verguis,
nu ik jou verloochen, haat en verneder
zelfs nu, nu nog,
zeg je dat je van mij houdt

moeder, zeg nu zelf:  “ik vind jou abnormaal”
en nogmaals, zeg nu zelf:  “ik kan niet van jou houden, want ik haat jou,
ik kan jou niet haten, want ik hou van jou”
“ik kan helemaal niet leven, want ik weet niet wat ik voel”

moeder, zeg nu zelf:  “mijn leven is niets waard”

later, als je groter bent
zal je dit begrijpen…

maar eerder, eerder zal ik leven,
want, moeder, want,
nu, nu ben je dood
en nu, nu ween ik
nu ween ik aan je graf

ik ken jouw lijden
ik ken jouw pijn
ik ben jou voorgegaan…
ik ben voor jou gestorven…

('94)

|||||