Nachtschade

de nacht
mijn eendenhals
die mij dichtsnoert
die ik onophoudelijk uitstrek
slapend, snurkend, rukkend
met ogen die vergiftigd zijn
als kwikzilver in appelsienen
met lippen die kwijlen
borrelen, bruisen
zwart als kaviaar
en uitgebraakte ravenballen
die mijn gal onophoudelijk ophoest
tussen wat en Vik's (Vapo Rub) komt bovendrijven
in modderplassen boten in mijn longen
die stinken naar sloot
en rotte bladeren lucht
verboden gas
dat spinnen afvuurt
naar de dromen in mijn keel
die rode kreeft
die mijn dromen kookt
mijn lever openscheurt
en mij vastbindt
aan mijn klompen

“Hoort wie klopt daar kinderen?”
en ik kwaak van angst

('94)

|||||