Op de bodem van mijn ziel zwemmen alleen tranen

Alleen als ik ween, ben ik mezelf, voor mezelf alleen.
Waarom ik ween, ik weet het niet.
'Ik', ben een onbekende, en 'ziel', is een verouderd woord.

Mijn eigen tranen ween ik niet, mijn tranen zijn van iedereen.
Ik zit in een vergeetput die iedereen vergeet.
Ik zie wat niemand ziet.

Ik, ik kan niet sterven:
ik denk aan iedereen, behalve aan mezelf,
aan iedereen en aan mezelf alleen...

('93)

|||||