Openbarsten

een vreemde rust in mij een vreemde gloed
een scherpe bolster van verwachtingen
die bloedend en wenend openscheurt,
glinsterende dadels in goud belegen schuren,
gegeseld vel, omzwachteld met doornen,
dorstend naar adem, dorstend naar vuur,
een teder gebaar voorbij de ruimte,
een lik van de sterren op smekende ogen,
op de bevroren bodem, een hand zonder vinger
plukt roemloze aren, strijkt ze glad,
die in de toekomst een toekomst snijden

('93)

|||||