Ready made

Mijn kunstobject, mijn lustobject,
mijn wachtkamer die mij verlamt.

In u ontdek ik mijn verleden,
in u ontdoe ik mezelf van mezelf.

En het genot verslaat mij
met het object dat ik ben,
met de lust die jij bewoont.

Flarden, schetsen, scheuren.
Het lemmet dat breekt.  Stolt,
gevuld met bloed.

Alleen als kader kan ik jou beminnen.

En in de lege wand
schraap ik mijn keel,
trap ik van trots.

De schaduw ontbreekt
en het zonlicht zingt.

Je hangt in mijn labo,
mijn experiment.
Je bent mijn echo,
mijn vaas met gouden tulpen,
mijn sanatorium vol onheil,
mijn sanitaire stop.

In de holte van je ogen
en de stilte van je buik
begraaf ik mijn poes, mijn minnestreel
en trap ik tot treurens toe.

(18.05.95)

|||||