Romantisch

Met mijn ogen dicht ben ik bij jou.
Ik vul mijn kamer met de bloemen die ik spaarde.
Ik slaap op een bed van rozen en lik de doornen van je buik.

Nu weef ik sterren door je haar, en kus de maan op je lippen.
Nu dans ik met jou op de kroon van ons verlangen,
je baart mij tranen van geluk.

In het verlies van je onschuld vind ik mijn onschuld terug.
Je wordt mijn vrouw aan de rand van waanzinnige stranden.
Op de bodem van de afgrond sterft voorgoed het kind.  Eindelijk begrepen.

('93)

|||||