Slapeloosheid

Uit mijn slaap word ik geslingerd
in de afgrond van de nacht.
Met ijs beslagen tongen
likken mij haar navel bloot.
Met vlammend slijm word ik verscheurd
door gapend witte tanden.
Mijn bloed stroomt in een stulp van glas
waarin mijn hart als laatste druppel valt.

Bijna word ik verpletterd
door de scherven van haar vuist.
Maar nu tilt ze mij op,
in een wieg van ongeboren nevels,
streelt ze mij, met handen vol sterren.
Door een veld van rode lopers
naar de troon die op mij wacht.
Ik drink het bloed van koningen
uit de vingers van haar mond,
en word herboren als haar koningskind

('93)

|||||