Voorzorg

ik wacht niet tot de nacht komt
maar leg hem in mijn schoot

ik slinger rond aan de tempel
die ik zelf heb verbrijzeld

uilen krijsen twijfels bloot,
graven gangen van afwezigheid

ik ween om de nacht
die nu nog harder spartelt

en ongeduldig wacht
tot ik hem optil en de hemel overspan

('93)

|||||