Vrieswater

Onmacht is een helder woord
waaraan ik mij stoot
met mijn verstand,
mijn lichaam
dat mij gijzelt
met poorten van herinnering
en organisch breekbaar gif.

Ik wil níet zijn.

Geen beeld dat vergruizelt
bij elke kut die naar mij
kraait.

In zwermen van verdriet
vliegen witte vlokken sperma
rond mijn oren
in mijn maag.

Op met mos bezaaide sneeuw
fluit ik de kerktorens terug.

(03.12.94)

|||||