Erosie

Gij zijt mijn doodsteek, de zwaarste last om dragen.
Het besef dat liefde nergens toe dient, het besef dat ik altijd tekortschiet.
De dood sluipt mijn dagen binnen, zoals gutsende regen land en grond doorwatert.

In de zee word ik verzameld - zonder welk besef dan ook.

Uitgemergeld, want zonder te eten.
Uitgedoofd:  geen vlam kan branden zonder vuur.
Uitgeteld.  Want herhaling die nergens toe leidt, graaft de afgang dieper in.

(19.12.00)

|||||