Onderbouw (3)

De tranen die ik ween, zijn van ijzer.
Ik woon in niemandsland.

Het bloed dat in mij klopt is lauw.
Ik sterf heel langzaam.

Het verdriet dat mij temt, is zwanger.
Ik moet van jou bevallen.

Ik moet mezelf verlaten om jou waard te zijn.
Want ik ben waardeloos.

Alleen in de liefde weet ik wat ik waard ben.
En ik ben waardeloos.

Ik ben ontoegankelijk.
Van louter taal de hoogvlieger.

Ik ben het geslacht dat mij baarde.
En bevinger mijn lot als een man.

Ik kan jou niet verlaten.
Ik woon in jou.  Ik leef in jou.

En waar ik niet meer spreek,
besef ik dat ik droom.

Ik ben waardeloos.
Ik ben een dromer.

Zo wil het de pijn.
Verlamd van angst.

Zo wil het de dood.
Die mij duizend maal trof.

(17.04.01)

|||||