Onderbouw (7)

De nacht wordt nog zwarter.
Als ik denk aan later.
Niet mogen bestaan.

Niet met wat ik voel.  Niet met wat ik kan.
Moeten leven als lijfeigen.  Van een vreemd jargon,
een vreemde baas, vreemde wetten.

Ik heb niets begrepen.
De wereld is mij ontgaan.
De wereld is geen moeite waard.

Ik geloof in het leven.
En betaal daar een prijs voor.
De prijs van de dood.

Want ik weiger een dood op afbetaling.
De dood die berekend werd op mensenmaat.
Ik weiger te sterven op het kerkhof.

Ik wil leven.
Voorbij de dood, ondanks de dood.
Vreemd genoeg, betaal ik daar een prijs voor.

Ik sterf.
Anoniem.  Onbereikbaar.  Eenzaam.
Ik crepeer.

(17.04.01)

|||||