Onderbouw (8)

De angst is groter dan mezelf.
En vreemd genoeg:  angst voor mezelf.

Angst voor de woede.
Angst voor de pijn.

Angst voor het verleden.
Dat binnen in mij ontploft.

Ik ben een kortsluiting.
De onmogelijke brug tussen twee werelden,

die geen van beide van mij zijn.
De wereld van thuis, de wereld die de wereld is.

Als kind werd ik verleid.
Ik geloofde in mijn ouders.  

Ik werd door hen aanbeden.
Ik werd door hen verlaten.

En uiteindelijk, verworpen.
Dat heet liefde.

Als kind ben ik verleid.
Verleid om perfect te zijn.

Als kind de volmaakte ouder.
Als kind de volmaakte wijsheid.

Ik mocht slechts bestaan,
als ik bestond als model.

Ik was een droom.
Die ik grenzeloos vervulde.

Ten koste van mezelf.
Ik oogst het braakland.

Alleen de liefde redt ons.
Als ze geen herhaling is.

Geen verleiding.

(17.04.01)

|||||