Tussen weten en vergeten

De pijn verlaat mij niet.
Ik weet geen raad.

Ik denk aan haar, en ik vloek.
Ik denk aan haar, en ik verlang.

Ik ken geen einde.
Ik kan niet vergeten.

Ik wil niet vergeten.
Maar weet niets te beginnen.

Ik ben te kwaad om te praten.
Ik ben te zwak om te schreeuwen.

Ik kan niet eens iets verzinnen.
Het is beter zo.

Maar zo mag het niet blijven.
Ik ken geen grenzen.

Elke grens heeft mij verlaten.

(27.09.00)

|||||