Veren

En dan is er de terugtocht.
Als we nacht en licht verlaten.
Als we spotten met de dromen die geen licht verdragen.
Als we lachen om de woorden die geen leven kennen.

Dan is er de terugtocht.
Als we scheiden om elkaar te vinden.
Begeesterd door onszelf.
Gevonden, ondanks onszelf.

En we keren terug.
Naar een staat van begeerte.
Die verlangen wordt.  Dat droom wordt.
Of werkelijkheid.  Die extase is.

Ik aanroep de extase.
Om ze blijvend te ontbieden.
Huilend, maar ook bulderend.
Ik verken de staat van mijn geest.

(14.09.00)

|||||