Projectie

Dreigend zwerven wolken,
als gedachten goddeloos
in eenzaam verstand.

Onheilspellend, argeloos, stapelen zich op.
Tot een grens de hemel scheurt,
die mild de weerstand weert.

Met iriserend licht begiftigd,
in machteloze druppels,
vallen ze geslagen neer.

Verspreid,
verenigd,
warmen zich op.

('89)

|||||