Onvindbaar

Je rust in de schoot van de maan.
De maan lacht stil, je kijkt stil voor je uit.
Je bent je tere haar gevlochten,
over jou waakt de goudblonde gevlochten maan.

Toevallig overvalt jou mijn veel te grote schaduw.
De glans van de goudblonde maan rust volgehouden in je ogen.
De schaduw verkleint. Misschien ben ik… nee, ik ben even klein.
Ik mag nu rusten in je schoot, op de maan die nog stiller lacht.

('91)

|||||