IJskap

Ik loop over de rillingen van mijn verbannen trots.

Ik werp me in de schoot van haar gedroomde lichaam
en sterf van onbegrepen angst.

Ik vier de teugels van ongetemd verlangen
in het gat van vers verdronken liefde.

Ik ben het schroot van de aarde,
ijskoud smeltend op de bodem van haar ogen.

('93)

|||||