Slepend

Je gezicht bengelt in de wulpse vlindervruchten
van die lindeboom
Als ik zijn bast vastgrijp en zijn wortels laat sudderen
streel ik je haren
die aan mijn zielepijp zijn samengetroept

Zelfs in dat stinkend klitje haar
schrijft de zon met alle kleuren van haar avondkleed
dat ik van jou gehouden heb

Trek haar sluier aan,
ik zal er wilde plooien in dansen
en van je haar opnieuw een brug vlechten
naar de trots die mij weerstond

Toen liet je mij bijten
op de schaduw van mijn kleinheid
maar nu zal ik je vinden
in het hart dat ons altijd al
dodelijk getroffen heeft

Van de rusteloze tranen die je nu
aan niemand meer vergiet
zal ik me laten afdrijven
tot ik de bakens vind
die aan je vingers schitteren

En het vuur van de toren zal des te harder slaan

('93)

|||||