Aanstoting

Laat wat ik zeg geen vloek zijn,
geen reden tot verbergen.

Geef mij geen antwoord,
of zwijg, of een antwoord dat vertrouwd is.

Geen blijvende bekommernis, geen scrupuleuze aandacht.
Geen antwoord dat verantwoord is.

Louter aandacht.  Aandachtige stilte, aandachtige handen.
Zolang ik ween, zo zal ik wenen.

En dan, alsof ik opgelucht zal zijn:  laat mij dan jouw hart bewonen,
niet bezwaren - jouw vriend zonder bezwaar.

(11.11.95)

|||||