Fascinatie

De liefde, nee, ze beviel hem niet,
hij was een prooi, hij werd gegijzeld,
hij had geen andere keus.
Hij beminde iemand die hij niet begreep.
Die meer begreep dan hem, dacht hij,
waar ze gek werd, of droomde,
van starende ogen, schimmige handen,
of ook nog, achtervolgingen.
Hij mocht haar wel, een beetje gek,
overgevoelig, een beetje sensitief,
paranormaal, dacht hij, hij, haar hartendief,
dat was wat hij beloofde.
Hij had haar geraakt, nee,
niet in haar schoot, zei ze,
maar in haar dromen, in haar hoop,
en misschien, dacht ze, misschien begrijpt hij meer,
tenslotte heeft hij niets gevoeld, voor haar,
dacht hij dan, hij weet nu beter.

('96)

|||||