Snackbar

Kijk, ik ben nog niet onbereikbaar.
Kijk, ik word nog altijd verleid.
Kijk, ik word nog altijd bekeken.
Ik kijk nog altijd met een blik die verleidt.

Haar ogen, en haar frêle lichaampje.
Haar opzittende borsten, de tinten van haar huid.
Haar zilvergroene zolen, en haar glinsterend ceintuur.
De diepe voren in haar stem, haar gorgelende wijsheid.

Zo jong, zo wereldwijs.
zo argwanend, zo arglistig.
Zo onschuldig, zo doortrapt.
Zo helemaal verrukkelijk, eenzaam in tred met de wereld.

Kijk, zoveel heeft een mens maar nodig.
Om te beseffen dat hij niet alleen is.
Dat hij niet onkwetsbaar is.
Dat hij niet hoeft te verdwalen.

Zoveel heeft een mens maar nodig.
Om op te gaan in een ander mens.
De meest oppervlakkige tekens.
De diepste imperatief.

“Hou van mij".
“Gebruik mij".
“Bemin mij".
Maar wees lief.

(17.10.00)

|||||