Wie wij zijn?

Bezeten door de aarde,
dronken zwerven wij verder.

Radeloos, voorbij de radeloosheid.
Moedeloos, voorbij het verdriet en de wanhoop.

Wij beuken de angst van ons af.
Wij schreeuwen rechtmatig van woede.

En strompelend, hinkend als vertrapte leeuwen,
huilend als rijzige wolven.

De naam van het kind heet vuist.
En de steentjes die wij achterlaten, zijn kenmerken van vuur.

En de stranden die wij bewonen, verdrijven terreur genadeloos.
Wij ruilen niet.  Wij leven.

In de aanspraak op geluk.  Werkelijk geluk.
Gemeenschap.

(23.05.01)

|||||