Alles of niets

Waar alles zin wordt, heerst zinloosheid.
Ritme wordt herhaling.
Werk wordt slapeloosheid.

Alles baadt in de simpelheid van niets.
Alles schijnt, alles straalt:
de dingen zijn zichzelf.

En ook ik ben een ding.
Ik eet, ik vrij, ik slaap.
Ik adem, en kijk, ik verlang.

Ik denk, ik schrijf, ik reken.
Ik bemin en verzin -
ik ben volkomen onbelangrijk -

ik ben de koning van al wat is.
Ik ben niemand - ik ben niets,
zelfs geen ding.  Ik ben veel meer:

ik ben geniaal.
Het genie is democratisch,
en de dood van iedereen.

(18.07.02)

|||||