De Meiden*

Ze waren geheid een team.
Het negenkoppig koor van de meisjesklas.
Ze woonden aan de andere kant van de straat.
En bestookten ons met fuiven, roddel, en kuise glimlachjes.

Ze leefden in onze verbeelding.
Trokken sporen van afstand door ons bed.
Maar wat we deelden, was beperkt:  Latijn, Grieks, of wiskunde.
Of de plaatsen van bestemming op vrijdag.

Sommigen groeiden uit tot dames.
Anderen vielen op door hun verdwijning.
En elke toevallige aanval van ontmoeting, viel beheerst van ons fronton:
een verlegen monkelen, een verheven worstelen, een zich niet al te fel laten gaan.

(25.10.02)

|||||

* (naar aanleiding van het dertigjarige bestaan van ‘De Meiden’