Globaal reizen

De trein nemen.  Een bus.
Slapen.  Of proberen slapen.
En je ogen uitwrijven,

in de schemering van hetzelfde licht,
en andere straten.  Ikea, Spar,
of nooit geziene woorden.

Een stad die opdoemt in haar luister.
De glorie van haar zichtbaarheid,
haar panoramische onschuld.

Die wordt vertrappeld.
Als je afstapt.  Struikelt,
over louter bedelende ogen.

(15.10.02)

|||||