Het kind van de rekening

Ze leeft nog steeds in maandverbanden,
van sierlijke, lijvige jurkjes.  Ze spoelen aan op feestdagen,
door de schoorsteen van mamaatje,

of de bloedprop van papaatje.
Geldkoffers zijn giftige dozen.  Met elke nieuwe vesting,
wordt de speeldrift van kanker erfelijk.

Op de kale vlakte van haar witte vlag,
blijft de koekoek broeden, op lege eieren,
op windhozen van wanhoop.

Zie haar!  Zij loopt verloren!
In de schande van haar onverdiend geluk.
Verdient ze dat?  O, ze verdient beter!

Ze leeft van de opbrengst van herfstweer.
Ze leeft van de toorn van verdriet.
En onder haar rokken wordt clandestien getoverd.

(10.10.02)

|||||