Het ontbrekende hoofdstuk

Thuiskomen:  er is niets.

Of de afwas die je liet staan.
Het stof dat je niet hebt afgenomen.
En de stilte die je niet hebt begrepen.

Thuiskomen:  er is niets.

Of lachende stemmen in een andere kamer.
Feestgedruis in een bomvolle stad.
Joelende kinderen in andere tuinen.

Thuiskomen:  er is niemand.

Geen woord.  Geen verslag.  Geen orgasme.
Thuiskomen, dat is:  verlangen.  Naar nooit meer.
Sterven, en de dood gewoon zijn.

(06.10.02)

|||||