Stadsvlucht

Onraad, voorgeborchte, kermis.
Huilend, randstad vol huiswerk.
Klinkende kasseien, schriele putten, zenuwslopende heipalen.
Karkas van steen.  Zuil van beton.  Weerspiegeling:  nooddruft van lucht.
Weinig duiven gieren.
Weinig zwaluwen koeren.
Oeverloos, de deining van de heerser bouw.
Bouwvallig, verkerkerd, gekelderd.
Rillend in de schuwe nacht.
Nergens de schaduw, nergens de kronen:  verboden, verbanden van ontucht en hoogtevrees.
Schipperend, op de oevers van het droge, stuurloos, op de deining van het land.
Koele manen, zuinige sterren, oververlicht in drieste theaters -
wandelende mensen, wandelende mensen, organieke kreten, oorverdovend mompelen -
mensen zwijgen niet, zij spreken.  In zichzelf.
En lopen elkaar voorbij.
Gierend.  Treurend.  Lachend.
De binnenpretjes worden goed betaald.
Het beton wordt goedkoop geveild.
Af en toe rijdt men een kind omver.
Dat brengt verdriet op.  En premies.
Voor nieuwe gevels.  En vochtige kelders.
Daarin versterft het water, daarin sijpelt zelfs geen regen door,
die geen bedding vindt, geen kom voor zijn schuddend gat.

Maanzieke banen, verlichte trottoirs, eenzaam schuilen in de nissen van het kruispunt -
naar huis! naar huis! in de voren van het stilstaand patrimonium -
daar heeft men een steen gevonden, daar spreekt de heilige Maria -
met bloeddoorlopen schenen, met hemeltergende Venusheuvels,
de schreeuwerige dood van Jezus, en zijn barokke erfenis:
in de piepende lanen, in de zuchtende parken, in de wurgende kerken, in de vloekende kathedralen -
de rozen van licht en verhalen die mensen en instemming schenden -
het geweld van de wurgende schoonheid.
Mooi is de stad, mooi, zuiver, helder,
als de zon schijnt, als het regent, als het stormt,
als element in de factor tijd,
en wisseling van blad, seizoen, winkel en portaal -
haar geschiedenis vergaat:  in de goot, in de metro, op het stort,
waar gezocht wordt naar de laatste eetbare rest,
naar de gruwel van het redbaar menselijke,
een gezicht dat naakt en woordloos schreeuwt,
in de eindeloze, anonieme leegte,
het loze gebaar van de open hand.

(14/15.10.02)

|||||