Sweet sixteen

Kom nu, maak voort.
Verlos mij.

Zelden ben ik mens geweest.
Maar dit is werkelijk onmenselijk.

Dit is bezeten worden, bliksemsnel.
Mijn lul die bloed wordt,

mijn bloed dat lijf wordt:
op jou belust,

met aan elke hand een huid,
aan elke tong een vinger,

aan elke geslacht een lip.
Dit is willen dat het voorbij is,

vlug, zo snel mogelijk, hier.
Want dit is werkelijk ondraaglijk.

Dit is jou voelen,
van kop tot teen verlekkerd,

verslingerd, aan seks.
Met pure goesting, jou inhaleren,

als de laatste voorraad lucht.
Dit onweerstaanbaar kloppen,

dit hevig, heftig snokken,
door al mijn aders, al mijn magen heen.

Span mij op, nu, en snel,
doe het goed, doe het hevig,

even snel als roerloos,
en volmaakt, onverschillig.

Spat uiteen, op de hardste en diepste,
meest ongenadige stoot -

drink mij, bezing mij, zink in mij,
in de lust die jou doordringt.

Maar verlos mij, onmiddellijk,
laat mij hier niet werkelijk staan,

dit is onverdraaglijk, laat mij gaan.
Kom.

(06.04.03)