Het paar

Tussen beelden, bas-reliëfs en kaders.
Met gesloten ogen, en zij volgt:  de stoten van zijn stem.
Bewegingloos, de stilte die geleid wordt,
met gefluisterde woorden alleen.  Een gedicht?

Een litanie?  Een verrassing?  Onverstoorbaar,
monotoon, rijgt hij zinnen aan elkaar.
Die zij alleen verstaat.  Hij giet zijn liefde in haar over,
en zij kust hem, met gezwollen oren,

zij drinkt hem, met gegijzelde benen.
Een museum wordt het kader van hun liefde.
Zo mooi is een museum nooit geweest.
Als zij doorgaan, is hun liefde ridderlijk vervuld.

(Musée Matisse, 18.12.04)

(20.12.04)

|||||