Leven en dood

De dichters en hun dood.
Alsof die bij het leven hoort.
Alsof het leven zwak is, en schuldig.

De dichters en hun dood.
Die ze niet begrijpen, koesteren.
Op zoek naar het banale, belachelijke.

Waar zijn dan de dichters?
Als sommige levens barsten, andere buigen?
Waar is dan de dood?  Als het leven zijn eigen dood is?

Daar staat dan de dichter.  Met zijn dood, met zijn leven.
Met zijn plaatsvervangend lijden.  De dichter ontbindt de wraak.
Om van de dood een recht te maken:  op beter, machtiger, rijker, voller leven.

(02.12.04)

|||||