Gedicht voor de onbekende vermiste*

Die ene man.
Die bekend staat als onbekend.
Die even bekend is als duizend andere mannen.
Vrouwen die hen missen, mannen die hun vrouwen missen.
Miljoenen bekenden, miljoenen vrienden, miljoenen geliefden.

Die ene man.
Die nog een jongen was.
Moeders die hun zonen missen, zonen die hun moeders missen.
Miljoenen dochters, miljoenen kinderen, miljoenen wezen.
"Seid umschlungen, Millionen!"

Dat ene gezicht.
Van het kind dat ik niet ben, toevallig.
Van de man die ik niet word, toevallig.
Van de moeder die mij niet mist, toevallig.
Van de dochter die ik niet heb, toevallig.

Dat ene gezicht.
Dat in mij blijft hangen.
Donkere, gepixelde spiegel. Van alle
bloedeigen ellende. In een vergeten, Europese straat.
"Freude schöner Götterfunken!".

(12.06.05)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

* Bij de foto van Jakubovic (Mehmedalija) Mehmed, vermist of vermoord in Srebrenica (1995).