Afrekening

Ik ben de obscure man die zich aan haar vergreep -
zo jong al, de herinnering aan schuldige schoonheid.

Ik ben de norse vader, die haar klein wou -
heel haar leven, de strijd om erkenning, op gelijke hoogte.

Ik ben de geest van haar broer -
een heel leven lang, de schaduw van aangezwengelde fouten, die ze nooit beging.

Ik ben de galerij van al die lieven,
die haar soms verheugden, soms gebruikten, vernederden, leegzogen.

Ik ben al die mannen verzameld.
En al die mannen staan tussen mij en haar.

Tussen mijn liefde, en de strijd voor een andere wereld.
Tussen de strijd om erkenning, gewoon, van een vrouw, voor een man.

(24.09.06)

|||||