Het verstrijken

Alle dagen eten.
Alle dagen slapen.
Alle dagen werken.
En lachen.  En lezen.

En genieten:  van het eten,
van het werk, van het slapen.
Mensen als gaanderijen,
gesprekken als gesnoeide hagen.

Ach, geef mij niets, en nog meer niets.
Nog minder dan de leeftijd,
die oprukt, met een rammelend graf,
met de lege zoden van een talmend leven.

(01.05.06)

|||||