Onverwacht bezoek

Die bel altijd, die een mens doet schrikken.
Een mens stormt naar de deur, of sloft ernaartoe,
een beetje als de dag al op zijn retour is.  Of gewoon,
geen zin in onvoorziene omstandigheden, en niet opendoen.

Zwak, gewoon niet opendoen.  Of nog gauw even de lakens
checken, en thee maken, alvast, of koffie, en koekjes klaarzetten.
Een mens heeft veel humeuren.  En bezoekers hebben
rare ingevingen.  Bij voorbeeld, om niet af te spreken, eerst.

Het gesprek kan zakelijk verlopen, soms zelfs aflopen, al op de stoep.
Of de eerst trede van de dorpel, kan leiden naar elke deur van het huis.
Kijk maar!  Zelfs de slaapkamer, waar het gesprek verandert van vorm.
Er staan zelfs mensen voor de deur die jarenlang verdwenen!

En hoe gaat dat dan?  Een beetje onwennig, elkaar aftasten,
de eerst opkomende herinneringen, de belangrijkste wapenfeiten
van een oprukkend leven.  Of mensen die de deur werkelijk platlopen,
altijd thuis, altijd welkom.  Zo gaat dat, met poëzie.

(29.05.06)

|||||