Paniek met gaten

Er is nog altijd de dans.
Van vingers op een klavier, van het bekken.

Er is nog altijd de lach.
Die wreder is, dan de waarheid.

Er is nog altijd de lust,
die echter is, dan gemeende genegenheid.

Er is nog altijd het doen alsof:
de macht om een rol te keuren, te kiezen of te dumpen.

En Chocotoffs natuurlijk.
Met dat raadselachtige papier.

(29.08.06)

|||||