Rad van fortuin

Ze kan praten als een sfinx die rookt.
Het is alsof ze spiegels ziet, in elke boom, in elke muur.

Het staat vast dat ze luistert naar zichzelf.
Maar of ze reageert op interventies, is niet eens twijfelachtig, maar verwonderlijk.

Want ze houdt enorm van zichzelf,
en gezelschap is er om dat te bevestigen.

Als ze vergeet wat gezegd is,
is het raadzaam daar niet aan te raken.

De inbreng van een toehoorder is sowieso relatief:
onderbreking, versiering, gevolgtrekking.

En wat ze belooft, is een speling van het lot.
Sommige vrouwen, bestaan alleen in het rad van hun ogen.

(28.08.06)

|||||