Uitstel van verliefdheid

Ik doe nog zo mijn best.
Integraal verdragen.
Dat de liefde is uitgesloten.
Dat ze andere mannen opdrijft, in haar hart, tussen haar benen.

Ik doe nog zo mijn best.
Als ik kijk:  niet te diep.  Niet te scherp, niet te gretig,
in haar invloedrijke ogen.  Als ik dichterbij kom:
niet te zacht, niet te hard.  Niet steels.

Ze is mooi.
Bij haar zijn:  elke blik twee maal wegen.
Elk woord drie maal keren, afmeten, aan haar aandacht.
En haar nabijheid opzuigen, als kathedralen van licht en ruimte.

Ik doe nog zo mijn best.
Ik weet dat de liefde buitenspel staat.
Ik weet dat de strafmaat hoger is, dan wat ik of zij kan verdragen.
Maar ik voel dat ze aanzwelt, de verrukking, zonder geweten, zonder besef van de langzaamste tijd.

(29.05.06)

|||||